donderdag 23 februari 2012

Review: Tukker Zombies (met dank aan Frog Bros)


Tukker Zombies (2011)
Regie:
Frank Schonewille
Cast:
Stephan Engelhardt, Noesse Burgwal, Jareck van der Eem, Sander Hoogendoorn, Gerrit Greveling, Donny Alferink, Patrick Keizer, Bouke Brouwes, Jithran Sikken, Sanne de Jong



We trappen onze battle af met ‘Tukker Zombies’, de Nederlandse kortfilm van Frank Schonewille, filmliefhebber in hart en nieren. 

De man heeft de handen vol met het schrijven van recensies voor zijn eigen webstek, maar daarnaast maakt hij ook nog de nodige tijd vrij voor het programma van het BUT Film Festival in Breda samen te stellen. Ondanks het al indrukwekkende cv, voelde hij toch nog enig gemis. Hij had altijd al een film willen maken. Met ‘Tukker Zombies’ ging zijn droom en verlangen in vervulling. Zombiebattle 2012 deel 1:
Het verhaal:
1981, het anders rustige Almelo wordt opgeschrikt door een reeks brutale moorden. Het dodental is inmiddels opgelopen tot 21. Op de plaats van misdaad laat onze moordenaar enkel een bebloede moker achter, wat hem in de media de bijnaam tukker beuker opgeleverd heeft. Geen spoor echter van de slachtoffers, en nog minder van onze dader. 
Anno 2011: P van der K, de wietboer van het stadje, besproeid zijn wietplantage met Supergrowth, een eigen brouwsel om zijn plantjes nog vlugger te laten groeien. Tot zijn eigen verbazing groeien niet zijn planten, maar rijzen er plots drie lijken uit de grond die een gezonde portie interesse vertonen in het wiet roken. Het rijk van de ondoden breidt zich verder uit. De samenleving lijkt ze te accepteren en gezinnen worden gesticht. Alles verloopt vlot, tot het moment dat de wiet helemaal opgebruikt is. Het is op dit ogenblik dat de kannibalistische trekken terug de bovenhand nemen. 
Wanneer we de film opzetten merken we meteen dat Frank opteert om meer menselijke zombies op ons los te laten. Dit echter wel met een knipoog naar de vervlogen hoogdagen van de Italiaanse zombieperiode. De sfeer zit er dan meteen ook in. Dit komt onder meer omdat men doordacht met het camerawerk om is gegaan. Alles wordt daarenboven nog ondersteund door een ijzersterke cover van Johnny Cash, gebracht door Karin en the Tuzo’s. Het is een song die je meteen bij de strot vast grijpt en die je nadien ook nog wel eens wil herbeluisteren. Muziek is dan ook een aandachtspunt van Frank geweest, want na deze beklijvende opener krijgen we een al even imponerende cover van het toepasselijke Zombie van The Cranberries op ons afgevuurd, hier eveneens gebracht door de TuZo's.
De sterkte van deze kortfilm is dat hij met een ontzettende passie en de nodige know how tot stand is gebracht. Er is gewerkt met een duidelijk storyboard en dat heeft men geprobeerd zo strak mogelijk te volgen. Veel kortfilms hebben te maken met een krap budget en de opnames gebeuren dikwijls met vrienden en kennissen omdat het geld om goeie acteurs in te huren er gewoon niet is. Er wordt meer dan eens gezondigd door onnodige personages in te voeren, gewoon om bepaalde personen een plezier te doen. Gelukkig heeft men dit hier achterwege gelaten.


Het verhaal op zich kan je moeilijk nog vernieuwend noemen. Maar in dit genre is het dan ook bijna ondenkbaar om nog verrassend uit de hoek te kunnen komen. Om dit nadeel om te buigen moet je de nodige persoonlijkheid in je film leggen en ook hier slaat Frank de bal juist. Er is een specifiek soort humor aanwezig en voor dit genre wordt er behoorlijk geacteerd. 
De beeldkwaliteit is wat je kan verwachten van een selfmade kortfilm. Sommige scènes zijn korrelig en ietwat duister. Wat ook wel enigszins de bedoeling was. Toch heeft men niet volledig kunnen verdoezelen dat men niet over de nodige apparatuur beschikte. Het geluid was degelijk, maar niet altijd op de juiste plaats op het juiste moment. Dit was vooral te merken bij het vallen van de mokerslagen van tukker beuker. Tussen de scènes door introduceerde Frank een soort van slideshow. Hier ben ik zelf niet meteen voor gewonnen. De beelden gaven ons meer uitleg van wat we konden verwachten. Maar de beelden waren niet altijd even afgewerkt, waardoor ze hun effect deels verloren. Wel positief dan weer waren de effecten die gebruikt werden, lekker old school. 
De kortfilm ligt in de lijn der verwachtingen en Frank opteerde om zijn project los te laten in het underground circuit. De film beleefde zijn première op het BUT festival en werd daarna vertoond in een café dat diende als opnameplaats voor enkele scènes. De bal begon te rollen en zo werden nog enkele vertoningen ingepland. Voor liefhebbers van het genre, vanaf nu is de film ook verkrijgbaar op DVD. Geïnteresseerd? Verdere gegevens kan je verkrijgen via de facebookpagina van Tukker Zombies.

Interview Frank Schonewille
ME: Het is niet altijd even makkelijk een kortfilm te realiseren. Er zijn de vele kopzorgen, tijdsdruk, … Dit wetende, waarom ben jij dan toch met zo een project begonnen? 
FS: Omdat ik al met best veel aspecten van de cinema bezig ben en daarmee in aanraking ben geweest. Ik heb altijd al de ambitie gehad om een film te maken, dit is mijn vuurdoop geweest om te zien of ik het 'kan'.
ME: Waarom de keuze voor een zombiekortfilm? 
FS: Deze kan misschien raar klinken, maar omdat zombies 'makkelijk' voor mij zijn. De horrorfilms waar ik altijd van hield en nog steeds van hou zijn zombiefilms. Ik heb er honderden gezien en heb ook van de meeste genoten. Zombies intrigeren mij en gaven mij de mogelijkheid om Twentse gebruiken en humor ermee te combineren. 
ME: Hoeveel draaidagen waren er voorzien voor Tukker Zombies? En kon je beschikken over een bepaald budget? 
FS: In totaal hebben we zes draaidagen gehad. 'Tukker Zombies' is geheel self-financed. Ik heb het gros uit eigen zak betaald, maar ook de crew heeft bijgedragen met bijvoorbeeld benzinekosten of het betalen van de 'boodschappen' die nodig waren. 
ME: Hoe verliep het dan eens je de film aan het draaien was? Verliep alles op de set zoals verwacht of waren er meer dan eens momenten waar je moest improviseren? 
FS: Nee, het verliep zeker niet zoals verwacht. Dit is mijn eerste film en ook vuurdoop geweest met het maken van films. Ik heb het geluk gehad om gebruik te maken van de kennis van Jelle Berlijn, een vriend van me die naast camera mij de eerste paar draaidagen ondersteunde met regie. We hebben van elkaar geleerd tijdens dit project. Hij heeft mij de 'regels' geleerd en ik heb hem geleerd buiten de 'regels' te denken. We hebben inderdaad wel momenten van improvisatie gehad, echter had ik wel een duidelijk beeld wat het resultaat van de dag moest zijn. De cast en crew hadden op elk moment inspraak, maar het moest dan wel een verbetering zijn van het script of een fantastische toevoeging. Aan het eind van de dag van het project is het natuurlijk wel de bedoeling dat mijn visie en idee te zien valt. Een tweetal van de leukste improvisatiemomenten kun je bij de credits zien. De 'Thriller' dans en de bloed kotsende 'legerzombie'. Beide ideeën erg leuk, maar niet bruikbaar in de film zelf. 
ME: Eens je begint de film op te nemen beschik je over een bepaalde hoeveelheid beeldmateriaal. Soms eindig je met meer materiaal dan je voor ogen had. Hoe moeilijk is het om stukken weg te knippen of andersom in de film op te nemen? 
FS: Zoals bij mijn vorige antwoord al aangegeven moet je soms wel. Het idee is soms erg leuk, maar gewoon niet bruikbaar. Een afspraak die ik direct met cast en crew heb gemaakt is dat we geen vriendendiensten zouden doen met 'Tukker Zombies'. We laten geen onbruikbare scènes in de film als deze echt niet zou werken. We hebben een 'kill' flink moeten inkorten en ook een tweede resurrection scene moeten laten schieten. Beide in idee erg mooi, maar niet in uitvoering of plaatsing in de film. 21 minuten voor een korte film is al lang. Het tempo moet er wel inblijven en de kijkers moeten geboeid blijven. Dat is van het begin af aan een belangrijk streven geweest.
ME: Het verhaal is van jouw hand. De hoofdrol heb je echter niet zelf op je genomen. Een bewuste keuze?
FS: Ja, heel bewust! Een rol op mij nemen in een korte film is mij niet vreemd, evenals voor de camera op zich. Het doel met 'Tukker Zombies' was om de regie op mij te nemen. Ja, ik heb mezelf een korte rol gegeven, maar dit was omdat ik de wederopstanding niet door een ander wou laten doen als ik het zelf ook niet zou doen. Ondanks dat het zand veilig geplaatst was in ons 'graf', zit er aan een scène zoals die wel een risico. Ik wou mijn idee uitgewerkt zien worden door een cast die past in deze visie. Dit zou mij voor mijn gevoel niet gelukt zijn als ik een dubbelrol als regisseur en acteur op mij zou nemen.
ME: Tukker Zombies, verschillende mensen werden ook betrokken bij dit project. Was het moeilijk andere mensen in je gedachtegang te krijgen? 
FS: Vreemd genoeg niet. De crew bestond hoofdzakelijk uit goede vrienden die de filmpassie met mij delen. De cast bestond uit mensen die gevonden zijn via Facebook, een lokaal café en vrienden/bekenden. Het idee van een zombie comedy sprak deze mensen meteen al aan. Het heeft natuurlijk ook meegeholpen dat het gros van de mensen die mee gewerkt hebben Twentenaren zijn die de Twentse humor in de film begrepen.
ME: De film werd gedraaid op het BUT film festival. Hoe waren de zenuwen net voor hij gedraaid zou worden voor het grote publiek? En wat deed dit met je ego nadien? 
FS: Dat was echt verschrikkelijk!! Zoals wel bekend ben ik de hoofdprogrammeur van het BUT Film Festival. Ik heb onder andere met alle gasten contact en nodig deze ook uit. Alle gasten van het BUTFF 2011 zijn naar mijn korte film komen kijken. Naast dat het de eerste keer was dat een groot publiek de film zou zien, kregen al deze filmmakers waar ik toch tegenop kijk de film ook te zien. Zoals ik ook wel kon verwachten werd ik ook nog eens het podium opgeroepen om 'Tukker Zombies' te introduceren. Nu sta ik tijdens het BUT vaak op het podium en weet ik altijd uit mijn woorden te komen, maar op dat moment was het erg moeilijk.
'Tukker Zombies' kreeg op de juiste momenten de mensen aan het lachen en ook een applaus nadien. Dat deed mij ontzettend goed, maar ook alle filmmakers waren enthousiast. Ze waren gemeend onder de indruk van mijn korte film. Fred Vogel vroeg mij of ik hem een aantal exemplaren op kon sturen om te laten zien aan vrienden van hem in de Underground filmwereld. Ik kan je eerlijk zeggen dat dat ontzettend goed deed voor mijn ego. Desondanks ben ik elke keer als 'Tukker Zombies' ergens draait of als iemand hem voor de eerste keer ziet weer ontzettend nerveus. De verschillende reacties tot nu toe en vooral de reacties tijdens het BUTFF hebben mij in ieder geval overtuigd van het feit dat ik mezelf naast schrijver en programmeur voor het BUTFF ook filmmaker noem nu.
ME: Wat moet er volgens jou zeker in een kortfilm verwerkt zitten? En wat was jouw inspiratiebron? 
FS: Wat voor mij een element moet zijn in de serieuze zombiefilm is het beklemmende gevoel. De maatschappij zoals je deze kent is niet meer, hoe ga je hier als overlevende mee om als je elk moment door een geliefde aangevallen kan worden. Aan de komische kant vind ik juist de humor van belang. Neem jezelf niet 'te' serieus. Natuurlijk moet je wel serieus een film maken, maar wees je wel bewust van wat je maakt.
Inspiratie heb ik gehaald uit zombiecomedy's zoals Shaun of the Dead, Fido, Zombieland, maar ook zeker de klassiekers van Fulci, Romero, D' Amato enzovoorts. 
ME: Toch ben je niet de eerste Nederlander die een zombie(kort)film uitbrengt. Zo heb je Barend de Voogd (Zombeer), Richard Raaphorst (Worst Case Scenario, Frankenstein’s Army), en ook het opkomend project van regisseur Martijn Smits en Erwin van den Eshof (Shouf Shouf Zombibi). Deze konden reeds op de nodige aandacht rekenen. Hoe komt het dat dit genre in Nederland zo populair is? Is Nederland meer ruimdenkend voor dit genre dan in België?
FS: Ik zou het je niet durfen zeggen of Nederland ruimdenkender is. Ik weet dat er een actieve beweging is van (DIY) filmmakers die zich bezighouden met genrefilms. Of wij hiermee nu ruimdenkender zijn als onze Belgische buren weet ik niet. Het heeft er denk ik ook mee te maken dat we elkaar in Nederland redelijk makkelijk weten te vinden als je eenmaal in deze beweging bezig bent. Zodra ik eenmaal aan het werk ging binnen Nederland in genrefilms kwam ik erg snel in contact met anderen. Ik weet niet hoe dat ik België gaat, maar ik hoop dat jij daar ons meer over kan vertellen.
ME: De DVD is nu ook op de markt gebracht en je kan wel stellen dat het project ‘Tukker Zombies’ afgerond is. Smaakt dit naar meer? Zo ja, ben je al concreet terug met iets bezig? 
FS: Ja, ja en ja. 'Tukker Zombies' is nu de DVD's klaar zijn, voor mij ook echt klaar! Het hele project smaakt zeker naar meer en ik ben ook al concreet bezig met meer! Ik wil nog niet in details gaan treden, die hoor je op een later tijdstip nog wel. Wat ik wel kan en wil zetten is dat mijn volgende project langer zal zijn, grappiger, ranziger en weer een zombiecomedy zal zijn die hopelijk op tijd klaar is voor het BUTFF 2012! 
Ik heb veel geleerd tijdens en na 'Tukker Zombies' heb wat tips en tricks gekregen van Toetag en andere filmmakers en wil dit graag in de praktijk brengen. Ik hou jou en je lezers op de hoogte!




Met dank aan de mensen van Frog Bros. De originele review vind je hier.

Geen opmerkingen: