dinsdag 17 april 2012

Review: The Dead (Frog Bros)


Regie:
Howard J. Ford, Jonathan Ford
Cast:
Rob Freeman, Prince David Oseia, David Dontoh, Elizabeth Akingbade, Benjamin C. Akpa, Stephen Asare Amaning, Anthony Arinze, Kwesi Asmah, Edward Bruce, Genardo Campbell, ...


Afrika, bekend voor zijn adembenemende fauna en flora, corrupte politiek en zombies?!




Amerikaans ingenieur Brian komt als enige overlevende uit een vliegtuigcrash, maar zijn problemen zijn ver van over want nu is hij terug op Afrikaanse bodem, een gebied dat hij zo ver mogelijk achter zich wou laten. Het continent wordt namelijk geteisterd door een epidemie dat lijken terug uit de dood laat op staan, met een eeuwigdurende honger naar vers mensenvlees. Wil Brian terug naar zijn familie, dan zit er niets anders op dan zich een weg te banen door kilometers ruig terrein en hordes zombies. Onderweg leert hij Daniel kennen, een Afrikaanse militair met eenzelfde motivatie. Samen begeven ze zich door deze zonovergoten hel. 
Is er in een tijdperk waar zombies harder rennen dan Forest Gump, editing en beeldvoering meer schatplichtig zijn aan MTV dan aan Edwin Porter(zoek hem even op), en CGI zo goed als verplichte kost is, nog wel plaats voor een traditioneel gefilmd(35 mm) en verteld zombie-epos? Voor mijn part alvast een volmondig ja, want ik betrapte mezelf er op dat ik van deze klassieke aanpak meer genoot dan van alle Walking Deads, Resident Evil's en zom-rom-coms tezamen. En ik zal beslist niet de enige zijn, maar of dat aantal genoeg is om er voor te zorgen dat de Ford Bros in de toekomst opnieuw old school gaan, staat voorlopig nog niet geschreven in steen. In ieder geval kunnen de diehards maar blij zijn, want The Dead is de beste toevoeging in het zombiegenre in een lange, lange tijd.
Ik weet dat ik niet de eerste ben die dit zegt, maar The Dead is vintage Romero. En dan heb ik het niet over de man die zombies laat evolueren of, god sta me bij, laat paardrijden, maar de jonge regisseur die intelligente cult classics bij de vleet maakte. The Dead heeft hetzelfde rauw realisme dat Romero's vroege visuele stijl typeerde, is eveneens niet bang om zijn verhaal rustig te laten ontplooien en schuwt ook geen sociale en politieke commentaar. Het is absoluut geen feelgood movie en heeft hetzelfde gevoel van uitzichtloosheid dat de originele Romero Dead-trilogie ook zo doordrong. The Dead is grim en donker als de duivel zijn hart, maar is in de eerste plaats ook een heel menselijk verhaal, een verhaal over een ongewone vriendschap, zich afspelend op een achtergrond van dood en verderf. En nu we het toch hebben over dood en verderf, qua gorefactor zitten er hier een aantal momenten in waarvan je denkt, 'hoe kregen ze dat voor elkaar', al zijn de gebroeders Ford minder geneigd om er a la Romero lang op in te zoomen.

Waar de film zich echt onderscheid is in cinematografie en setting. Een bovengemiddelde beeldvoering in combinatie met het fantastisch Afrikaanse landschap zorgt er voor dat The Dead visueel boven alle zombiefilms uitsteekt. Een ongewoon zicht trouwens om op de savanne rotte lijken te zien lopen. We zijn het ondertussen al gewoon dat je zombies in grijze steden dikwijls onder een nog grauwere hemel ziet rondspoken, maar in The Dead schuifelen ze over gigantische vlaktes badend in de zon. Dat presenteert natuurlijk wel het probleem dat de personages de trage zombies op die immense oppervlakte makkelijk kunnen ontwijken. Gelukkig zijn de Ford's zo slim om dat in het verhaal te verwerken alsook een aantal scènes binnen te situeren voor een meer directe confrontatie. De nachten zijn dan weer een pak meer intens dan bij een gebruikelijke zombieprent, want wat doe je als je geen beschutting hebt en de uitputting nabij is? Onze personages weten het ook niet meteen en zijn dan ook verplicht om zich gewoon ergens neer te vleien, met uiteraard gevaarlijke consequenties.
Desondanks dat The Dead een technisch zeer capabele film is met het duister hart op de juiste plaats en fans van het klassiek type zombie en ouderwets guerrilla filmmaken op hun wenken bedient, kan hij net niet aan de haal gaan met de status van genreklassieker. De film bied in de eerste plaats te weinig eigen ideeën. De Ford's komen er glorieus mee weg omdat het al zo lang geleden is dat we dergelijke film hebben gehad, maar in essentie ben je aan het kijken naar een Romero zombiefilm gesitueerd in donker Afrika. Ook het acteerwerk is niet meteen om je omver te blazen. Je ziet dat zowel Freeman als Osei, respectievelijk Brian en Daniel, soms echt struggelen om bepaalde emoties weer te geven. Je kan argumenteren dat het in de Romero films ook geen Oscar winnende performances waren maar  er zaten tenminste nog wat merkwaardige figuren in die ondertussen een heuse cultfollowing hebben gekregen(Flyboy, Rhodes, etc.) Kortom, action figures zullen er van de personages uit The Dead niet gemaakt worden. 
Dat gezegd zijnde is The Dead nog steeds een sterke film, een debuut dat zeker respect verdient (kijk maar met welke problemen cast en crew te maken kreeg in Surviving the Dead) en waar ik beslist nog vele malen naar zal terugkeren.

Deze review maakt deel uit van de Zombiebattle 2012 .




Deze review is geschreven door FrogBros.

Lots of brains, The BZF-team

Geen opmerkingen: